เมื่อฉันแก่ตัวลง.....ไม่ใช่ฉันที่เคยเป็น ขอโปรดเข้าใจฉัน มีความอดทนต่อฉันเพิ่มขึ้นอีกสักนิด

ถ้าฉันทำน้ำแกงหกใส่เสื้อตัวเอง....ถ้าฉันลืมวิธีผูกเชือกรองเท้า ขอให้คิดถึงตอนเธอเด็กๆ...ที่ฉันสอนเธอหัดทำทุกอย่าง

ถ้าฉันเริ่มพร่ำบ่นแต่เรื่องเดิมๆที่เธอรู้สึกเบื่อ.ขอให้ อดทนสักนิด อย่าเพิ่งขัดฉัน ตอนเธอยังเล็กๆ ฉันยังเคยเล่านิทานซ้ำๆซากๆ จนเธอหลับเลย

ถ้าฉันต้องการให้เธอช่วยอาบน้ำให้ อย่าตำหนิฉันเลยนะ ยังจำตอนที่เธอยังเล็กๆได้ไหม
ฉันต้องทั้งกอดทั้งปลอบเพื่อให้....เธอยอมอาบน้ำ

ถ้าฉันงงกับวิทยาการใหม่ๆโปรดอย่าหัวเราะเยาะฉัน. จำตอนที่ฉันเฝ้าอดทนตอบคำถาม ทำไม ทำไมทุกครั้งที่เธอถามได้ไหม

ถ้าฉันเหนื่อยล้าจนเดินต่อไม่ไหว ขอ....จงยื่นมือที่แข็งแรงของเธอออกมาช่วยพยุงฉัน เหมือนตอนที่ฉันพยุงเธอให้หัดเดินในตอนที่เธอยังเล็กๆ

หากฉันเผอิญลืมหัวข้อที่กำลังสนทนากันอยู่โปรดให้เวลาฉันคิดสักนิด ที่จริงสำหรับฉันแล้ว....กำลังพูดเรื่องอะไรไม่สำคัญหรอก ขอเพียงมีเธออยู่ฟังฉัน......ฉันก็พอใจแล้ว

ตอนนี้ถ้าเธอเห็นฉันแก่ตัวลง...ไม่ต้องเสียใจ...ขอให้เข้าใจฉัน....สนับสนุนฉัน ให้เหมือนตอนที่ฉันสนับสนุนเธอตอนเธอเพิ่งเรียนรู้อะไรใหม่ ๆ

ในตอนนั้น....ฉันนำพาเธอเข้าสู่เส้นทางชีวิต ตอนนี้....ขอให้เธอเป็นเพื่อนฉันเดินไปให้สุดเส้นทางของชีวิต โปรด....ให้ความรักและความอดทนต่อ....ฉัน

ฉันจะยิ้มด้วยความขอบใจ.... ในแววตาอันฝ้าฟางของฉัน....มีแต่ความรักอันหาที่สิ้นสุดมิได้ ของฉันที่มีให้กับ..........เธอ

.................อ่านแล้ว คิดถึง "แม่ว่ะ"....................

ลิควิดเปเปอร์---ผมชอบความผิดพลาด

ยิ่งผิดพลาดมากเท่าไหร่ยิ่งดี

คนเราสามารถลองผิดลองถูก

ผมเชื่อว่าความผิดลบล้างและแก้ไขได้

สิ่งที่เคยทำผิดสามารถทำให้ถูกได้ภายหลัง

นิสัยของผมคือ ... ชอบป้ายความผิดของคนอื่น

โคมไฟตั้งโต๊ะ---ผมก็เหมือนชาวนาที่ก้มหลังทั้งวัน

ชาวนาเก็บเกี่ยวข้าวให้คนกิน ... ส่วนผม

ก้มให้คนเก็บเกี่ยวความรู้จากตัวหนังสือเมื่อยครับ

ไม้บรรทัด---เป็นคนตรงๆ ชอบทำอะไรตรงๆ

ยอมหักไม่ยอมงอ ก็ผมเนี่ยแหละ

ลิฟต์---ชีวิตคนเรามันต้องมีขึ้นมีลงเป็นธรรมดา

อย่าไปซีเรียสอะไรนักเลย

กระเป๋าสตางค์---ใครจะว่ายังไงก็ช่าง

ผมรู้แต่เพียงว่า... เงินคือทุกสิ่งในชีวิตผม

ผมขาดเงินไม่ได้ ชาตินี้ผมคงอยู่โดยไม่มีเงินไม่ได้

หวี---ไม่ชอบเห็นอะไรที่ยุ่งเหยิงอีรุงตุงนัง ไม่เป็นระเบียบ

จะรู้สึกหงุดหงิดทุกครั้ง และจะต้องสะสางออกไปให้หมด

โซดา---เกิดมาเพื่อซ่าอย่างเดียว

กล่องของขวัญ---รูปลักษณ์ภายนอกก็แค่สิ่งจูงใจ

สิ่งสำคัญน่าจะอยู่ที่ข้างในมากกว่า

นาฬิกา---ผมเป็นคนตรงต่อเวลาที่สุด

เรื่องการตรงต่อเวลาคือเรื่องสำคัญ

เป็นคุณธรรมข้อแรกของผมเลย

และคิดว่าผมจะตรงต่อเวลาไปจนวันตาย

แอร์คอนดิชัน---เราชอบเป็นตัวทำให้บรรยากาศโดยรวมดีขึ้น

ใครจากที่ร้อนๆ มาจะเย็นลง

เราสามารถเปลี่ยนความรู้สึกของทุกๆ คนในสถานการณ์นั้นได้

สบายๆ chill chill ค่ะ

กล้องถ่ายรูป---คนส่วนมากมักจะยิ้มให้กับผมนะ

ลูกโป่ง---ชีวิตเราได้แต่ล่องลอยไปวันๆ ไม่มีจุดหมายแน่นอน

แล้วแต่อะไรจะพัดพาไป อาจเป็นเพราะตัวเองไม่มีอะไรให้

ยึดเหนี่ยวมั้ง จึงต้องปล่อยให้มันไปเรื่อยๆ

ยาคูลท์---ชีวิตก็แค่สิ่งประกอบขึ้นจากเซลล์เล็กๆ

มารวมกันจำนวนนับล้านๆ เซลล์ ไม่มีอะไรมากหรอก

มันอยู่ที่ว่าคุณได้ทำประโยชน์ให้กับใครบ้างรึปล่าว

post-it---ผมคอยเตือนสติให้กับคนทุกคน

แต่จริงๆ อยากให้ใครมาเตือนผมบ้างจัง

เสาหลักกิโลเมตร---จะทำอะไรให้รู้จุดยืนของตัวเองไว้เป็นดี

หนังสือของปราบดา---เราเป็นคนอ่านยาก

ใครๆดูเราไม่ค่อยออกหรอก

ชาเย็น---หลายครั้งที่เราแอบคิดว่า

เราเป็นคนเย็นชารึปล่าวเนี่ย?

ตุ๊กตาหมีพูห์---อาจจะตรงข้ามกับคนอื่น แต่สาบานได้เลยว่า

ไม่เคยอยากจะลดความอ้วนเลยจริงๆ เพราะถ้าเราผอม

คงขายไม่ออกแหงๆ

ครีมกันแดด SPF15---เป็นคนชอบออกไปข้างนอก

ตอนกลางวันมากกว่ากลางคืนจะไม่ค่อยอยากออกไปไหน

ไม้เกาหลัง---เราเกิดมาเพื่อทำงานอยู่เบื้องหลังอย่างแท้จริง

จะให้อยู่เบื้องหน้าก็อยู่ได้ แต่ไม่ค่อยถนัด

กางเกงขายาว---อยากเกิดมาขาสั้นบ้างจะทำยังไงดี

หมากฝรั่ง---ทุกคนที่ใกล้ชิดกับฉัน มักจะพูดว่า

ฉันชอบสร้างสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออกให้พวกเขา

ฉันไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไรผิด ฉันเพียงแต่พยายามทำดีที่สุด

คงต้องขอโทษด้วย ถ้าทำให้พวกเขารู้สึกอึดอัดเช่นนั้น

ก๊อกน้ำ------ชอบปล่อยให้สิ่งต่างๆ ไหลไปตามธรรมชาติ

คิดว่าน่าจะดีไปเอง

Encyclopedia-------ผมมีความรู้ท่วมหัว (รู้สึกหนักชะมัด)

แต่ไม่เคยได้ออกนอกบ้านไปไหนเลย

ไม้ขีดไฟ-------เกิดมามีแค่ชีวิตเดียว มีโอกาสแค่ครั้งเดียว

อยากทำอะไรก็รีบทำซะเถอะ